Epor

Pierwotnie nazwę PHP traktowano jako skrót od „Personal Home Page”. Język ten został tworzony w 1994 roku przez Rasmusa Dordorfii, któremu potrzebne było rozwiązanie umożliwiające śledzenie liczby osób odwiedzających jego stronę WWW. W miarę jak PHP stawał się coraz bardziej użyteczny obrastał w nowe funkcje, jego oficjalną nazwę mieniono na „PHP: Hypertcxt Preprocessor”.

Jak podaje oficjalna strona internetowa tego języka (wiciv.plip.net, rysunek W.l), PHP jest językiem skryptowym osadzanym w kodzie HTML”. To dość skomplikowana, ale wiele mówiąca definicja, której znaczenie postaram się wyjaśnić poniżej.

Zwrot osadzany w kodzie HTML oznacza, że wyrażenia języka PHP mogą przeplatać się ze znacznikami HTM L-a. Ułatwia to bardzo tworzenie dynamicznych stron internetowych, gdyż wystarczy do istniejącej strony HTML dodać odpowiedni kod PHP. W ten sposób PHP staje się naturalnym rozwiązaniem dla każdego, kto ma już jakieś doświadczenie w tworzeniu stron HTML.

Ponadto PHP nie jest językiem skryptowym„ lecz typowym językiem programowania: PHP zaprojektowano do pisania skryptów, a nie samodzielnych aplikacji (chociaż obecnie, przy zastosowaniu dodatkowych środków, możliwe jest również tworzenie aplikacji w PHP). Z założenia kod PHP jest więc wykonywany jedynie w odpowiedzi na pewne zdarzenia, fakie jak zatwierdzenie danych w formularzu czy też przejście pod określony adres URL.

Muszę w tym miejscu dodać do powyższej definicji, że PIIP jest przenośną technologią działającą po stronie serwera. Jak się za chwilę okaże, ma to duże znaczenie. To, że PHP działa po stronie serwera, oznacza, że wszystkie operacje zdefiniowane w skryptach tego języka są wykonywane na serwerze. Zatem do działania skryptów PHP potrzebny jest serwer WWW, na przykład Apache lub Microsoft IIS (Internet Information Services), a skrypty są wykonywane poprzez podanie ich adresu U RL (rozpoczynającego się przedrostkiem hltpjf). Przez przenośność rozumiemy to, że PHP może pracować na większości dostępnych systemów operacyjnych, w tym Windows, Unix (w wielu odmianach) oraz Macintosh. Ważniejsze jest jednak to, że skrypty PHP napisane pod kątem jednego serwera będą działały na pozostałych bez żadnych lub prawie żadnych modyfikacji.

W chwili gdy piszę te słowa, najnowsza wersja PHP ma numer 5.2.4, a wersja 4.4.7 jest jeszcze często w użyciu. Ponieważ wersja 4. nie jest już serwisowana, zaleca się używanie co najmniej wersji 5. W tej książce koncentruję się na wersji 6., która prawdopodobnie zostanie oficjalnie udostępniona w 2009 roku. Dlatego jeśli używasz wersji 4., powinieneś przejść na nowszą. Jeśli nie masz takich płanów, wystarczy Ci poprzednie wydanie tej książki. Jeśli używasz wersji 5., możesz korzystać z poprzedniej lub aktualnej wersji książki. W tym wydaniu będę informować, które zużywanych funkcji są dostępne jedynie w wersji 6.